{"id":1287,"date":"2019-12-15T19:22:05","date_gmt":"2019-12-15T19:22:05","guid":{"rendered":""},"modified":"2020-09-15T09:00:32","modified_gmt":"2020-09-15T09:00:32","slug":"tag-no-102-spiel-nicht-mit-den-schmuddelkindern","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.planbwagen.de\/nl\/portugal\/tag-no-102-niet-spelen-met-de-groezelige-kinderen\/","title":{"rendered":"Dag 102 - Speel niet met de vieze kinderen..."},"content":{"rendered":"

[et_pb_section fb_built=“1″ _builder_version=“3.22″][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″]<\/p>\n

„…sing nicht ihre Lieder.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Waarom ga je niet naar de bovenstad?\u00a0<\/strong><\/span>machs wie deine Br\u00fcder!“<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Advent, Advent, er brandt geen klein lichtje ...<\/p>\n

Vandaag begint met een gemengde noot, tenminste wat het weer betreft. Toch besluit ik eerst naar de Atlantische Oceaan te gaan. Op weg naar het water maak ik een praatje met Etienne, onze buurman. Ondertussen ben ik bevriend geraakt met zijn baby, een jonge pup. Een mix van Shar-Pei en C\u00e3o Fila de S\u00e3o Miguel. (Torgit's note: Het nieuwe Duitse spellingsysteem overvalt me alweer: Hoe spel je Pl\u00e4uschchen? Oh, dat was al in het oude ... ? Schat, schrijf alsjeblieft kleiner Plausch. Dank u.)<\/p>\n

Als je naar hun poten kijkt, is het duidelijk dat wat hier nog klein en aaibaar is, zeker een echte beer zal worden - het water is ongelooflijk verfrissend. Er zijn hier aan de waterkant ook bepaalde routines.\u00a0<\/p>\n

Het is fijn dat net als thuis, sorry dat we thuis zijn, onze dagelijkse koffieceremonie erbij hoort. Daarna de zonnetas opzetten, Tetris spelen, dat wil zeggen de bus opruimen ...<\/p>\n

Bij de koffie kijk ik naar buiten en zie de camper van onze nieuwe buren. Zij is Oostenrijks, hij Zwitsers. Hun caravan heeft een opvallend kenmerk dat ook de honden lijkt te interesseren: een kattenluik. Alleen 's nachts, als de honden slapen, loopt de kater rond.<\/p>\n

[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ column_structure=“1_3,1_3,1_3″][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/1111.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“1111″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/2222.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“2222″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/3333.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“3333″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″]<\/p>\n

Da es anf\u00e4ngt zu regnen, nutzen wir die Zeit um ein wenig zu lesen. – Sobald das Wetter aufklart zieht Torgit los an den Strand. Einfach mal spazieren gehen, nein, das geht doch nicht. Man(n), Frau muss ja was tun. Torgit versucht erst einmal ihre kreative Phase auszuleben. Stellt euch vor, wie so ein durch und durch rationales, strukturiertes Menschenkind kreativ sein m\u00f6chte. So ganz ohne Plus und Minus, ohne Rechenschieber, ohne Zirkel, ohne Parallelen, rechte Winkel und so weiter. Daf\u00fcr jedoch mit jeder Menge Selbstkritik im Gep\u00e4ck. Die Fr\u00fchphase, Zeichnen am Strand im Sand, wurde zwar fotografiert, soll jedoch nicht dem Publikum freigegeben werden. Auch die Sp\u00e4tphase, zerbrechen einer Muschel zwecks Liebeserkl\u00e4rung an den Gatten, wurde dann verworfen. (Anm. von Torgit: Hatte ich Euch eigentlich schon mal von meinem Anf\u00e4nger-Mal- und Zeichenkurs erz\u00e4hlt? Wie mein Zeichenlehrer guckte, als ich das Lineal auspackte? \ud83d\ude09 )<\/p>\n

W\u00e4hrend Torgit am Strand \u00fcber Zweisamkeit nachdenkt, werde ich ein wenig untreu. Keine Ahnung wie es passierte, doch pl\u00f6tzlich hatte ich „Baby“ im Bett. – Gottseidank hat Torgit das nicht gesehen. Hunde geh\u00f6ren nicht ins Bett. – Schade eigentlich! – Doch daf\u00fcr kann ich drei von Torgit’s Kunstwerken, vor der Zerst\u00f6rung, zumindest digital, retten. (Anm. von Torgit: SCHAAAHAAATZ, was macht der Hund in unserem Bett???)<\/p>\n

[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ column_structure=“1_3,1_3,1_3″][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/4444.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“4444″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/5555.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“5555″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/6666.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“6666″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″]<\/p>\n

Weer komen wij, of moet ik zeggen Torgit, in een regenbui terecht. Hij komt drijfnat aan bij de bus. Vooral als het nat is en er dingen gedroogd moeten worden, wordt het snel krap in de bus. Onze defecte achterbank draagt daar aan bij. Dus besluit ik Anja en Michael op te zoeken in de volgende droge fase.<\/p>\n

Een paar dagen geleden raakte ik met ze aan de praat. Ze zijn een stel sinds 1991 en reizen sinds 1992 voor lange periodes. Bulgarije, Griekenland, Roemeni\u00eb en Turkije stonden op hun lijstje.<\/p>\n

Daarna toerden de twee steeds weer alleen, maar pas in 2008 besloten ze eindelijk om alles te verkopen en gewoon op pad te gaan. Ze zijn nu al negen jaar onderweg in een oude spaarbank. - Ja, je hoort het goed, ze hebben een oud bankvoertuig omgebouwd voor hun doeleinden. Inclusief het verwijderen van de balie, bepantsering enzovoort. Wie kan zich zulke voertuigen nog herinneren? Wat er in de loop der jaren van het project terecht is gekomen, lijkt op het eerste gezicht een beetje bizar. Ik noem maar het fietsenrek op de motorkap, of de bevestiging voor de biertafel achterin, de tuin in het reservewiel...<\/p>\n

Er is toch bijna geen Duitser die de zin \"Als het om geld gaat, ...\" niet goed kan afmaken? - Bestaat er een bekendere reclameslogan in de financi\u00eble sector? - Maar bij deze spaarbank gaat het niet om geld, goud of aandelen, maar om echte waarden, geluk en plezier! -Als de Spaarbankenbond dat eens wist?<\/p>\n

Bij deze twee hoorde of las ik ook voor het eerst de term WAGENVOLK.\u00a0<\/p>\n

Een oud Volkswagen-logo werd toegevoegd aan het oude Daimler. Behalve dat VOLKsWAGEN WAGENVOLK is geworden. De S moet verloren zijn gegaan. Ik vind deze uitdrukking ongelooflijk sympathiek.<\/p>\n

Anja en Michael hebben zich door de jaren heen thuis gevoeld in hun voertuig. Ik vind het vooral leuk hoe persoonlijk hun voertuig aanvoelt. De Sparkasse heeft nu een volledig functionele keuken, een houtkachel, een bibliotheek enzovoort. Natuurlijk polariseert deze auto.<\/p>\n

 <\/p>\n

„…So sprach die Mutter, sprach der Vater, lehrte der Pastor.<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Maar hij bleef door het tuinhek sluipen -\u00a0<\/span><\/em><\/strong>en in de konijnenhokken, waar ze zesenzestig speelden...\u00a0<\/span><\/em><\/strong>rond tabak en rattenhuiden -<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Meisjes loensen onder rokjes -\u00a0<\/span><\/em><\/strong>waar op oude houten kisten<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Katten dommelen in de zon -\u00a0<\/span><\/em><\/strong>waar je was toen de regen naar beneden kwam,\u00a0<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Engelbert, de domme, luisterde,\u00a0<\/span><\/em><\/strong>die op een haarkam beet,\u00a0<\/span><\/em><\/strong>Rattenf\u00e4ngerlieder blies…“<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ column_structure=“1_2,1_2″][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_2″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/7777.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“7777″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_2″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/8888.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“8888″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″]<\/p>\n

„…Sie trieben ihn in eine Schule in der Oberstadt,<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

k\u00e4mmten ihm die Haare und die krause Sprache glatt…“<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

\n

Anja meldt dat ze sceptisch worden bekeken door de yoghurt cup factie. Gewoon vieze kinderen. Ik moet lachen om deze uitdrukking en begin spontaan het refrein van het gelijknamige liedje te zingen. Het is meteen duidelijk dat ze het liedje allebei kennen en leuk vinden. Ik realiseer me dat ik het bijna vergeten was, net als Sparkassen Fahrzeuge. Maar ik was er dol op. Ik moet eraan denken om een rattenvel te halen als ik de kans krijg.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

„…Aus Rache ist er reich geworden. In der Oberstadt<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

hat er sich ein Haus gebaut. Nahm jeden Tag ein Bad…“<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

\n

Doch wir teilen nicht nur die Vorliebe f\u00fcr Schmuddelkinder, wir lesen auch die gleichen B\u00fccher. Hier\u00a0entdecke\u00a0ich zum Beispiel das Buch \u201enoch mehr Fish\u201c.\u00a0 Dies ist der zweite\u00a0Band einer dreiteiligen Buch Serie. Den ersten Band, bekam ich vor vielen Jahren, von meiner guten Freundin Susanne, an die Hand gegeben. Band Nummer eins „Fisch, ein ungew\u00f6hnliches Motivations Buch“, ist genau das, was\u00a0der Titel beschreibt. Motivation wird auf unglaubliche Art und Weise transportiert.<\/p>\n

 <\/p>\n

„Liebte hochgestellte Frauen,<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

snelle auto's en muziek,<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

blond und laut und honigdick.“<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Hierbei wird die\u00a0Philosophie des Pike Place Fish Market\u00a0gespiegelt.\u00a0\u00a0Simple Spielregeln f\u00fcr gl\u00fcckliche Menschen am Arbeitsplatz, oder sollte ich sagen Spielplatz?\u00a0 John Christensen, der Autor, schuf diese Philosophie, um\u00a0eine\u00a0„Teamkultur“ zu erschaffen. Der Pike Place Fischmarkt in Seattle ist inzwischen weltbe\u00adkannt. Einfache Fisch-Verk\u00e4ufer wurden zu Stars.<\/p>\n

Dabei sind die „Regeln“ so einfach und jeder, wirklich jeder kann sie\u00a0bei seiner\u00a0t\u00e4glichen Arbeit anwende\u00adn. Was in Seattle\u00a0beim Fischverkauf\u00a0wie eine\u00a0Show wirkt, ist Teil des Ganzen. Dort\u00a0fliegen Fische durch die Luft,\u00a0es werden Sp\u00e4\u00dfe gemacht,\u00a0Kunden werden einbezogen. Aus einer\u00a0Routinearbeit und knochenhartem Job wird Spiel und Spa\u00df. – Dabei gilt es lediglich die folgenden vier Grunds\u00e4tze zu beherzigen:<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

1. kies je instelling<\/strong><\/span><\/p>\n

Wir alle haben die freie Wahl, wir k\u00f6nnen entscheiden, nicht immer ob, jedoch mit welcher Einstellung wir unsere Arbeit\u00a0machen. Tobias Beck w\u00fcrde sagen, wie Bewohner, sprich jammernd und klagend, oder man mach das Beste daraus. Selbst wenn\u00a0wir die Um\u00adst\u00e4nde nicht\u00a0 \u00e4ndern\u00a0 k\u00f6nnen, haben wir immer noch die Freiheit die Einstellung zu \u00e4ndern. –\u00a0\u00a0\u201eLove it, leave it or change\u00a0 it.\u201c Und gerade hier drau\u00dfen zeigt sich mal wie einfach „Change it“ sein kann.<\/p>\n

 <\/p>\n

2. plezier en spelletjes!<\/span><\/strong><\/p>\n

Een werkplek kan ook een speeltuin zijn. We moeten gewoon ons innerlijke kind weer wakker maken. Het kleine mannetje dat urenlang speelde, dat nooit gemotiveerd hoefde te worden. Geef jezelf toestemming om ook op het werk plezier te hebben en te spelen. Je hebt maar weinig speelruimte, dus begin klein. Neem planten mee, hang foto's op, begin te spelen. Dat is belachelijk? - Dat is prima!<\/p>\n

 <\/p>\n

3. anderen vreugde brengen<\/strong><\/span><\/p>\n

Als je vreugde geeft aan anderen, zul je zelf ook vreugde voelen als gever. Wie veel heeft, is niet rijk, maar wie veel geeft.<\/p>\n

Maak je collega's, werknemers, managers en klanten blij. Kijk specifiek uit naar zulke kansen. Dit zal de werksfeer op de lange termijn enorm verbeteren en je de hele dag door een positief gevoel geven.<\/p>\n

 <\/p>\n

4. wees aanwezig!<\/strong><\/span><\/p>\n

Leef in het hier en nu, leef in aanwezigheid, (of tegenwoordige tijd? laat maar) wees aanwezig. - Wees volledig aanwezig, of je nu aan het bellen bent, aan het lezen bent of iets anders aan het doen bent. Niet alles tegelijk doen is pure zelfbescherming, want het voorkomt een burn-out.<\/p>\n

Vandaag heb ik ook een kort gesprek met Anja en Michal. Dus ik neem weer een quote voor ons mee naar huis. Reizen: Verbeelding gaat, ervaring komt.<\/p>\n

Maar de reden voor mijn bezoek vandaag was eigenlijk om Michael te vragen samen met mij naar onze achterbank te kijken. Hij heeft tenslotte de bijnaam MacGyver. En terecht. Samen krijgen we het voor elkaar om de bout in het scharnier los te draaien en de achterbank omhoog te zetten. Daarna leer ik hoe ik de bekleding vakkundig kan verwijderen. Samen komen we steeds dichter bij de bron van het probleem. Uiteindelijk is het een draad die uit een scharnier is gesprongen. De achterbank is niet alleen toegankelijk gemaakt, maar werkt ook weer perfect.<\/p>\n

Ondertussen heeft zich een kleine menigte toeschouwers gevormd die verbijsterd naar onze bagage kijken. Sommigen lijken niet te begrijpen hoe dit allemaal in een klein busje past. Maar wij begrijpen onze Tetris.<\/p>\n

Vervolgens gaan we terug naar het achterlicht. Hoewel we hier geen sluitende oplossing kunnen vinden, kunnen we wel de bron van de fout beperken. Dit geeft me in ieder geval een goede basis voor de volgende discussie met mijn vriend, de VW-specialist.<\/p>\n

Tussendoor heb ik ook even de bestuurdersstoel verwijderd om onze aansluitkabel voor de zonnetas opnieuw te leiden, geleerd hoe ik de zekeringen op de afzonderlijke zekeringdozen moet controleren, dat we vier zekeringdozen hebben en nog veel meer. - Ondertussen is het donker geworden. Het laatste werk is voltooid in het licht van de zaklamp.<\/p>\n

 <\/p>\n

„Danke Michael, ohne dich w\u00e4re das sicher nichts geworden!“<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ column_structure=“1_3,1_3,1_3″][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/1-7.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“1″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/2-4.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“2″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“1_3″][et_pb_image src=“https:\/\/www.planbwagen.de\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/3-1.jpg“ _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ title_text=“3″ hover_enabled=“0″][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″]<\/p>\n

Torgit heeft tussendoor wat soep gekookt. Omdat we door en door bevroren zijn, sluiten we de schotten en zetten de bijverwarming aan. De soep is een zoete aardappelsoep met wortels, gesauteerde uien, curry- en paprikapasta, kokosmelk, gember, groentebouillon en een snufje zout, kurkuma, chilipeper en versgemalen peper. - Hij smaakt niet alleen heerlijk zoet en kruidig, maar verwarmt je ook.<\/p>\n

Ondertussen heeft Etienne het kampvuur weer aangestoken. - We hebben dus geen kaars voor de derde advent, maar zo'n vuur is toch wel iets. - Hij staat daar met twee Schotten die net zijn aangekomen. Alle drie zijn ze bedekt met dikke juwelen. Ik sta naast hen in korte broek en T-shirt. Het is heerlijk warm hier bij het vuur, om niet te zeggen heet. Etienne lacht en vertelt me dat ik 's ochtends al in de Atlantische Oceaan zwem. Het is inmiddels bekend. Iedereen denkt dat ik gek ben. - Iedereen? Nee, zeker mijn moeder niet. Zij was de eerste en de laatste die elk jaar in de stuwmeren sprong. Dat maakt duidelijk waar dat vandaan komt. - Zelfs nu ze meer dan 80 is, doucht ze nog steeds buiten op het terras tot het vriest.<\/p>\n

Later, als ik in mijn bed lig, neurie ik nog eens zachtjes in mezelf...<\/p>\n

 <\/p>\n

„…Seine Leiche fand man, die im Rattenteich rumschwamm.<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Rondom bliezen de groezelige kinderen op de kam:<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Spiel nicht mit den Schmuddelkindern …“<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

Inzicht van de dag: Voor de tweede keer heeft het ontwerp van de VW slaapbank mijn beslissing voor de SpaceCamper bevestigd. Met dank aan VW!<\/p>\n

[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[et_pb_section fb_built=“1″ _builder_version=“3.22″][et_pb_row _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“][et_pb_column _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ type=“4_4″][et_pb_text _builder_version=“4.5.1″ _module_preset=“default“ hover_enabled=“0″] „…sing nicht ihre Lieder. Geh doch in die Oberstadt,\u00a0machs wie deine Br\u00fcder!“   Advent, Advent, kein Lichtlein brennt … Der heutige Tag beginnt durchwachsen, zumindest was das Wetter betrifft. Dennoch beschlie\u00dfe ich erst einmal den Atlantik zu besuchen. Auf dem Weg zum Wasser, halte […]<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":3888,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"

\u00a0<\/p>

\u00a0<\/div>
Portugal <\/a> \u00a0\u00b7\u00a0 15. Dezember 2019 <\/span><\/div>

Tag No. 102 - Spiel nicht mit den Schmuddelkindern...<\/h1><\/div>

\u00a0<\/p>

\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\"...sing nicht ihre Lieder.<\/em><\/strong><\/span><\/p>

Geh doch in die Oberstadt,\u00a0<\/strong><\/span>machs wie deine Br\u00fcder!\"<\/strong><\/span><\/em><\/p>

\u00a0<\/p>

Advent, Advent, kein Lichtlein brennt ...<\/p>

Der heutige Tag beginnt durchwachsen, zumindest was das Wetter betrifft. Dennoch beschlie\u00dfe ich erst einmal den Atlantik zu besuchen. Auf dem Weg zum Wasser, halte ich erst mal ein Pl\u00e4uschchen mit Etienne, unserem Nachbarn. Inzwischen habe ich mich ein wenig mit seinem Baby, einem jungen Hundewelpen angefreundet. Eine Mischung aus Shar Pei und\u00a0C\u00e3o Fila de S\u00e3o Miguel. (Anm. von Torgit: Die neue deutsche Rechtschreibung \u00fcberfordert mich schon wieder: Wie schreibt man denn Pl\u00e4uschchen? Ach, das war schon in der alten ... ? Schatz, schreib doch bitte kleiner Plausch. Danke.)<\/p>

\u00a0<\/p>

Beim Blick auf die Pfoten ist offensichtlich, was hier noch klein und kuschelig ist, wird sicherlich noch ein richtiger B\u00e4r. - Das Wasser ist unheimlich erfrischend. Auch hier am\u00a0Wasser hat man inzwischen gewisse Routinen.<\/p>

\u00a0<\/p>

Sch\u00f6n, dass genauso wie zu Hause, sorry wir sind ja zu Hause, unsere t\u00e4gliche Kaffee Zeremonie dazugeh\u00f6rt. Danach die Solartasche aufstellen, Tetris spielen, sprich Ordnung im Bulli schaffen \u2026<\/p>

\u00a0<\/p>

W\u00e4hrend des Kaffees schaue ich raus und auf den Camper unserer neuen Nachbarn. Sie \u00d6sterreicherin, er Schweizer. Ihr Caravan hat eine Auff\u00e4lligkeit, die auch die Hunde zu interessieren scheint, eine Katzenklappe. Erst nachts, wenn die Hunde schlafen, tigert der Stubenkater durch die Gegend.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>